Avond met een thema: Memento Mori

Denk je wel eens na over je eigen dood? Is het wel goed om over de dood na te denken als je nog vol
in het leven staat? En als je nadenkt over je dood, gaat het dan vooral over praktische dingen? Of wat
je nalaat op de wereld of wie je achterlaat?

Volgens de filosoof René Gude is doodgaan tamelijk eenvoudig, het is iedereen gelukt. Maar voelen
we dat ook zo?
Etty Hillesum leefde in de oorlog en was nog heel jong, maar dacht veel na over haar dood in de
angst van de deportaties van Joodse mensen. Ze is ook jong gestorven. Zij was in staat om iets na te
laten voor anderen. In haar dagboeken blijkt ze zichzelf steeds weer uit de angst omhoog te kunnen
trekken doordat ze haar “leven als het ware heeft verruimd met de dood” zoals ze dat zelf schrijft.
Soms dient de dood zich heel snel aan, soms veel te vroeg en te snel en voor sommigen begint het
laatste hoofdstuk van het leven met steeds meer beperkingen en kwetsbaarheid.

We zijn misschien niet zo gewend om te praten over de dood, maar we kunnen elkaar misschien ook
helpen of inspireren ermee. Misschien is het toch goed om aan de praat te raken over de dood, want
deze hoort bij het leven.
In het kader van mijn stage in de gemeente organiseer ik een avond over een ethisch thema.
Op deze avond willen we aan de hand van gedichten in gesprek gaan met elkaar over de dood en
over onze eigen dood. De avond begint met een inleiding waarna er in groepjes met elkaar
gesproken zal worden.

Aanmelden kan tot 13 juni via rjapenga@hotmail.com
De avond vindt plaats op 15 juni om 20:00 – 21:30 in de Hoef.

Renate Japenga