Meteen naar de inhoud

Ik laat jullie vrede na; mijn vrede geef Ik jullie…

    Afgelopen zondag ging de preek van Marije over vrede, en met name de Vrede die Jezus ons wil geven. We hopen als Protestantse Gemeente Leidsche Rijn van harte dat je die vrede met je meeneemt. Of je nu thuisblijft of op vakantie gaat.

    Hieronder vind je de preek in zijn geheel terug.

    Een fijne vakantie gewenst!

    23 Jezus antwoordde: ‘Wanneer iemand Mij liefheeft zal hij zich houden aan wat Ik zeg, mijn Vader zal hem liefhebben en mijn Vader en Ik zullen bij hem komen en bij hem wonen. 24 Maar wie Mij niet liefheeft, houdt zich niet aan wat Ik zeg, en wat jullie Mij horen zeggen, zijn niet mijn woorden, maar de woorden van de Vader, door wie Ik gezonden ben. 25 Dit alles zeg Ik tegen jullie nu Ik nog bij jullie ben. 26 Later zal de pleitbezorger, de heilige Geest, die de Vader jullie in mijn naam zal zenden, jullie alles duidelijk maken en alles in herinnering brengen wat Ik tegen jullie gezegd heb. 27 Ik laat jullie vrede na; mijn vrede geef Ik jullie, zoals de wereld die niet geven kan. Maak je niet ongerust en verlies de moed niet. 28 Jullie hebben toch gehoord dat Ik zei dat Ik wegga en bij jullie terug zal komen? Als je Me liefhad zou je blij zijn dat Ik naar mijn Vader ga, want de Vader is meer dan Ik. 29 Ik vertel jullie dit nu, voordat het gebeurt, zodat jullie het geloven wanneer het zover is.

    Johannes 14:23-29

    Gemeente van onze Heer Jezus Christus,

    Deze woorden van Jezus zetten we centraal deze morgen: Johannes 14:27 Ik laat jullie vrede na; mijn vrede geef Ik jullie, zoals de wereld die niet geven kan. Maak je niet ongerust en verlies de moed niet.
    Toen ik me verdiepte in deze Bijbeltekst, door verder te lezen en tegelijk de woorden tot me door te laten dringen, door stil te zijn en de tekst met me mee te nemen stuitte ik op een andere uitspraak over vrede.
    De uitspraak luidt: “Peace can become a lens through which you see the world. Be it. Live it. Radiate it out. Peace is an inside job.” — Wayne Dyer.
    Hij was een psychotherapeut en een schrijver van zelfhulpboeken.
    En er is een lied uit Taizé dat regelmatig zingt in mijn gedachten, eigenlijk met de letterlijke Bijbeltekst: my peace i leave you, my peace i give you, trouble not your heart, my peace i leave you, my peace i give you, be not afraid.

    Het woord vrede, het begrip vrede, het klinkt veelvuldig in onze kerkdiensten, gedurende het jaar. We zingen over ‘vrede op aarde’ als we het Kerstfeest vieren.
    ‘Genade en vrede’ worden je toegewenst aan het begin van elke kerkdienst en ook in de zegen aan het einde van de dienst klinkt: ‘De Here zegene u… en geve u vrede!’
    Bij vrede denken we aan de afwezigheid van oorlog, op wereldniveau, we ervaren vrede, als er geen ruzies zijn die de onderlinge verhoudingen verstoren. Innerlijke vrede, daarnaar kunnen we op zoek zijn. En tenslotte zeggen we, moge zij, moge hij rusten in vrede, als iemand overlijdt. Vrede wordt hoog gewaardeerd. Omwille van de lieve vrede, doet men soms het één en laat men het ander. En wat we hier en nu in het maatschappelijk leven vaak welzijn noemen, wordt in de Bijbel ook onder vrede verstaan.

    Want in de Bijbel heeft het woord vrede verschillende betekenissen.
    In het Oude Testament betekent Sjalom een eenvoudig ‘wees maar gerust’. Ga in vrede, betekent dan: maak je geen zorgen… Als mensen een ieder onder zijn eigen wijnstok en vijgenboom kunnen zitten, dan is dat vrede. Soms staat het tegenover oorlog, maar vaker gaat het om welbevinden.
    In het Oude Testament is vrede ‘de sfeer waarin het leven van de gemeenschap kan gedijen’, las ik ergens. Bij begroetingen en ontmoetingen wordt ernaar gevraagd: is het wel met u? is er vrede? Er wordt vrede gewenst bij een afscheid… ga in vrede…
    Dus er wordt heel alledaags over vrede gesproken, maar er is ook het besef dat het een Godsgeschenk kan zijn. Zoals we lezen in Psalm 4:9 ‘In vrede kan ik mij te ruste begeven… want Gij alleen, o Heer, doet mij veilig wonen.’ En volgens Psalm 119, de Psalm die de wet bezingt, de geboden en richtlijnen van God, volgens die Psalm is vrede: een gave voor hen die zijn wet liefhebben.
    Terugkeer naar de gehoorzaamheid aan Gods geboden is volgens de profeet Jesaja een sleutel voor vrede. Door latere profeten wordt vrede als een kernbegrip gezien van Gods toekomstig handelen, de Messias zal de naam vredevorst dragen. Of zoals Micha het zegt: hij zal vrede zijn.

    Vandaag lazen we een gedeelte waarin Jezus spreekt over vrede.
    Het wordt voorafgegaan door een uitleg over de woorden die Jezus heeft gesproken, ‘wanneer iemand mij liefheeft zal hij zich houden aan wat ik zeg.’
    Liefde vertaalt zich in gehoorzaamheid, dat is de bereidheid te leven volgens de richtlijnen die Jezus heeft gegeven en voorgeleefd. Hij spreekt namens zijn vader in de hemel en zegt erbij: ‘De Geest zal je al die woorden in herinnering brengen…’
    En dan volgt die uitspraak over vrede.
    27 Ik laat jullie vrede na; mijn vrede geef Ik jullie, zoals de wereld die niet geven kan. Maak je niet ongerust en verlies de moed niet.

    Vrede wordt in het Nieuwe Testament uitgelegd als de vrede die God schenkt in Christus, vrede en verzoening, vrede en gerechtigheid, vrede en heil, het is met elkaar verweven, verbonden.
    De vrede die God schenkt, dat is zijn vergeving voor zondaars, het is zijn barmhartigheid, het is het licht dat doordringt in de duisternis… en mensen worden aangemoedigd, aangespoord om ook de voeten te richten op de weg van de vrede…
    Om zelf vredestichters te zijn. ‘Gelukkig zijn de vredestichters!’ zegt Jezus in de Bergrede, ‘Zij zullen kinderen van God genoemd worden.’

    Op zoveel niveaus is er een verlangen naar vrede. We kunnen daaraan bijdragen, met onze mogelijkheden, met onze inzet. Daar wil ik graag een aantal voorbeelden bij geven:
    -Nu er op ons continent een oorlog woedt, beseffen we eens te meer hoe waardevol vrede is. Hoe alles stokt als er geen vrede is, hoeveel pijn, leed, zorgen en nood oorlog brengt.
    Mensen hangen vredesvlaggen uit en ondersteunen vluchtelingen, ze nemen geen genoegen met de huidige situatie, het kan en moet anders…
    Al is het niet meteen in het groot, dan toch zeker in het leven van de mensen die nu bij ons op de stoep staan, voor wie wij iets kunnen betekenen.

    -Nu we regelmatig lezen over klimaatverandering, hoge, levensbedreigende temperaturen in India, over hongersnood in de hoorn van Afrika, rellen omdat er te weinig voedsel is, zoals in Sri Lanka, kunnen we tot ons door laten dringen, hoe belangrijk welbevinden is, een leven zonder zorgen.
    En kunnen we doen wat in ons bereik ligt, de gaven van ons continent, van dit werelddeel en van onszelf, delen met hen die het zoveel minder hebben getroffen. Bewust leven. Aandringen op verandering. (Het mandje van de Voedselbank…)

    -En als er in je eigen leven veel gebeurt, veel verandert en in beweging is, ook dan kun je verlangen naar vrede, naar eenvoudig leven, in vertrouwen… je kunt je daarin proberen te oefenen… (Op een stoel onder je boom zitten, zoals in het Oude Testament, een mens onder zijn vijgenboom.)

    -Als er veel strijd is om je heen, in je buurt of stad, op je werk of misschien op school, hoe bewerk je dan vrede? Hoe sticht je eigenlijk vrede?
    Door partijen te helpen zich in elkaar te verplaatsen, empathie op te brengen, mee te bewegen en geduldig te zijn…

    -En wat we vandaag misschien bemerken, ook de schoonheid, de troost, die uitgaat van muziek, van zingen, van licht, en rust, van een gebed, gecreëerd en opgeroepen in de kerk op zondagmorgen, en ook op andere plaatsen, het draagt bij aan vrede…

    Op zoveel niveaus is er een verlangen naar vrede. We kunnen daaraan bijdragen, met onze mogelijkheden, met onze inzet.

    Daarom vond ik deze quote zo mooi, ik noemde hem al aan het begin: “Peace can become a lens through which you see the world. Be it. Live it. Radiate it out. Peace is an inside job.” — Wayne Dyer

    Vrede is een manier van kijken, van zijn, van leven. Als je zelf vrede kent, dan straal je het uit… Maar, staat er, it is an inside job… oftewel het is een werkwoord, het is werk dat verricht moet worden, van binnen. Er is iets voor nodig. Het vraagt om onze aandacht en toewijding.

    Nog eens hoe Jezus het zegt: 27 ‘Ik laat jullie vrede na; mijn vrede geef Ik jullie, zoals de wereld die niet geven kan. Maak je niet ongerust en verlies de moed niet.’
    Met deze geruststellende woorden liet hij zijn leerlingen achter… zegende hij ze…
    We lezen ze vanmorgen. Deze woorden die eeuwen geleden klonken, en mensen hoop en moed hebben gegeven in zoveel tijden en plaatsen. Ik geef ze aan u door. U kunt ze meenemen, bewaren in uw hart, verinnerlijken. Misschien zouden we ze op een tegeltje moeten zetten. Elkaar toe moeten zingen.

    Want hoe leef je met deze zachte aansporing, zonder hem weer te vergeten, te verliezen, wanneer je over de drempel stapt van het Godshuis? Dan is het toch de oefening, de herhaling die ons bij de les houdt…
    Want, ziet u? Vrede blijkt niet alleen iets te zijn waar we onszelf voor in moeten spannen, het is ook: een gave die we kunnen ontvangen.

    27 ‘Ik laat jullie vrede na; mijn vrede geef Ik jullie, zoals de wereld die niet geven kan. Maak je niet ongerust en verlies de moed niet.’

    Ontvang die vrede.
    Vervolg je weg in vrede.
    In de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest.

    Amen

    Preek gehouden 22 Mei 2022 Torenpleinkerk, Protestantse gemeente Vleuten-De Meern, 10 Juli 2022 De Hoef, Protestantse gemeente Leidsche Rijn

    Marije Karreman mei/juli 2022